Doktersbezoek (3)

Vandaag zijn ze weer even hartelijk. Er heerst hier nog een systeem uit de communistische tijd. Als je het positief ziet klinkt het zo: Heerlijk. Altijd hetzelfde. Stel geen waaromvragen. Accepteer. Maar helaas lukt mij dat niet altijd.

Op even dagen is de dokter smorgens open. Op oneven dagen is de dokter smiddags open. (of was het andersom?) Wat telt als even dagen? Opnieuw geen informatie. Wat maakt mij het ook uit. Ik ben hier nu en hang weer aan de inhalatorbuis. Ik hoor hoe een jongedame rechts van mij -met open deur- haar hart uitstort, onder tranen op het dokterskrukje. Blijf beduusd waarom die deur niet even dicht gedaan wordt. En links van mij zit een oudere dame met zichtbare kiespijn. De assistente heeft een gezellig plaudergesprekje met haar.

Ik zit hier mijn tijd wel uit. Ik inhaleer diep, want het lijkt wel te werken. Ik voel dat er langzaamaan weer beweging in die longblaasjes komt wat op zijn minst een opgelucht gevoel geeft.

De derde dag is het duidelijk rustiger. Een jong gezin komt langs, vader krijgt een beurtje op het krukje, moeder krijgt een beurtje en het kleine kind wordt ondertussen door de assistente vermaakt die helemaal in haar doen is en alle tijd neemt om wat te robbedoesen met het mannetje. Er rolt een legoblokje van Laurens uit mijn jaszak, maar ik merk het niet.

Ik pak de auto en rijdt naar huis. Hoogbeduusd dat dit mag. Ik sta te trillen op mijn benen door die medicatie. (wat stoppen ze daar toch in?) En komt het nu doordat ik met mijn hele Janneke inadem op de mij geheel eigen wijze of kunnen ze gewoon beter het advies geven:
Niet achter het stuur kruipen. Ook niet als je hijgend vanaf links over de bijrijdersplek in je auto moet kruipen vanwege parkeerplaatsen gebrek.

Nou ja… rustig blijven ademen is altijd een goed advies. Misschien dat ik morgen eens op het woord Rustig focus in plaats van op Intens en wie weet sta ik dan minder te trillen.

En toch maar eens even navraag gedaan zo hier en daar, wat er nu in die inhalator zit en of het normaal is dat mijn hart de hele dag als een razende tekeer gaat. Dit is de link: https://www.drugs.com/albuterol.html en ik schrok me toch wel een klein hoedje: Fataal bij overdosis… een beetje informatie is zo gek nog niet. Na even overleg met privé verpleegkundige Arenka en de plaatselijke huisarts, doen we het een tandje minder. Al lijkt je lijf ook te wennen aan de bijwerkingen en is het minder geworden.

Vandaag was de laatste dag van deze behandeling. Het op de grond gevallen rode legoblokje lag netjes op me te wachten. Al met al, wat heerst er hier toch ook een menselijke sfeer. Achter dat voor mij zo vreemde oud communistische systeem, werken vrouwen die hier de boel heel goed onder controle hebben. En ik durf me er zo langzamerhand wel een beetje aan over te geven.

Ik heb weer diep respect voor alle buitenlanders, ontheemden, vreemdelingen, reizigers, sojourners, waar ook ter wereld die hun weg proberen te vinden op voor hen nieuw terrein.

Maar ik ben blij dat ik hierdoor heen gegaan ben. Weer een stapje gezet in de Kroatische wereld. Ik doe het nog een paar dagen rustig aan, maak netjes mijn kuurtje af en geniet van de uren dat ik zomaar in bed kan duiken. (niet mijn sterkste kant, dat stil liggen.) Zonder tegenbericht heeft de medicatie zijn werk gedaan en knap ik op, al laten die chronische klachten zich ook niet maar zo oplossen.

PTL of: PdH

Dit is het derde en laatste deel in de serie: Doktersbezoek.

img_0171

Advertenties

6 gedachtes over “Doktersbezoek (3)

  1. Ha Janneke,

    Je maakt van alles mee…en nu je gezondheid!

    Ik kan alleen deel 1 niet meer vinden op de computer en deze heb ik nog niet gelezen. Kan je die nog een keer sturen?

    We bidden voor jullie om Gods kracht en Zijn sterkte.

    Zijn genade is je genoeg.

    Wat vlied of bezwijk,

    ….hoe ’t hart ook moog kermen in ’t heetst van de strijd.

    Zijn liefd’ en ontferming vertroosten m’altijd.

    Hartelijke en meelevende groet, lianneke

  2. Mega wat een avonturen zeg! Beterschap hoor en houd ze in de gaten, die luitjes. Dat is hier ook zo hoor, je moet altijd mee blijven denken. Wat ik wel weer heel sterk vond, die zuster die verwees naar de marktvrouwen, deden ze dat hier maar meer, wat meer meedenken over voeding enzo. Ik was pas echt uitgedokterd met een kwaaltje en nu blijkt een knoflookteentje per dag het de wereld uit te helpen, maar geen dokter die je dat zegt, terwijl kuurtjes niet meer helpen, best dom. Maar wel pittig voor je, steeds die bronchitis, want dat is het toch eigenlijk? Ja, je leert dat hele bedrijf zo wel kennen van binnenuit, maar fijn is het natuurlijk niet. Nou, sterkte hoor, hopelijk ben je wat opgeknapt als je terug komt hier. Liefs, Annemarie

    • Tja, dat kruiden enzo is hier nog helemaal in. Dat is zeker leuk. Knoflook gaat er dagelijks in en honing en citroen met kaneel hoort ook bij de dagelijkse dosis gezondheid. Ik ben me daardoor ook weer meer gaan inlezen in kruiden en de ouderwetse geneeswijzen. Mensen hebben inderdaad van alles in hun tuintjes en een hoop kennis van zaken! Genoeg te leren wat dat betreft.
      Dank voor je reactie. Ik doe het nog even rustig aan van t weekend. Liefs en snel tot ziens!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s